Forums.AnimWorld.net با توجه به دزدی بی‌شرمانه زیرنویس ها و مانگاهای ترجمه شده و نقد های دنیای انیمه توسط انیمه قاپ (آپ) و غیر اخلاقی بودن استفاده از مطالب دنیای انیمه بدون اجازه بدون ذکر منبع و بدون لینک دنیای انیمه از کاربران فهیم دنیای انیمه تقاضا می شود با تحریم خرید اکانت پریوم و دیسک انیمه از این سایت و عدم هر نوع همکاری با سایت انیمه قاپ(آپ) از مترجمین دنیای انیمه حمایت کنند
http‏‏‏‏:‏‏‏‏//forums‏‏‏‏.‏‏‏‏animworld‏‏‏‏.‏‏‏‏net
مترجــم ‏‏‏‏:‏‏‏‏ ز ر ی
هی‏‏،‏‏ سنپای‏‏.‏‏
داری الان برمی‌گردی؟
اوهوم‏‏.‏‏
چه تصادفی‏‏.‏‏
دروغه
امروز کارای کلاسی با من بود‏‏،‏‏ واسه همین منم معطل شدم‏‏.‏‏
جدی؟
جنابعالی پنچر کردی؟
بنظرم داره میگه همون اول باید بهش می‌گفتم‏‏.‏‏
ولی ترجیح میدم خودمو بزنم کوچه علی چپ‏‏!‏‏
مجتمع کاوای خیلی دور نیست‏‏،‏‏ واسه همین دیدم بد نیست هرازگاهی پیاده برم‏‏.‏‏
تازشم‏‏،‏‏ نمای پل خیلی قشنگه‏‏.‏‏
میگم‏‏،‏‏ ما که با هم زندگی می‌کنیم‏‏.‏‏ تو رو خدا یکم مهر و محبت نشون بده‏‏.‏‏
شوخی کردم‏‏.‏‏
ای جان‏‏،‏‏ سنپای کتابشو کنار گذاشت‏‏،‏‏ چه عجیب‏‏!‏‏
گرچه نمی‌دونم از اینکه در حال حاضر بی نهایت خر کیفم چه برداشتی می‌کنه‏‏.‏‏
ری‏‏-‏‏چان همیشه تنهاست ‌و من فکر می‌کنم در واقع خیلی احساس تنهایی می‌کنه‏‏.‏‏
پس خواهش می‌کنم کنارش باش‏‏‏.‏‏‏
یعنی خب همین الانشم خیلی با هم صمیمی هستین‏‏‏،‏‏‏
مطمئنم از پسش برمیای‏‏‏.‏‏‏
واقعا می‌تونم همونطور که سایاکا‏‏-‏‏سان گفت از پسش بربیام؟
شاید یکم جسورتر باشم‏‏،‏‏ کارم راه بیفته‏‏.‏‏
اون بیرون همینطور بارون می‌باره
اما مسئله‌‌ای نیست‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ چون من اینجا راحتم
برگه می‌زنم تا با آینده غیرقابل پیش‌بینی
در بستر انتظار‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ روبرو بشم
هر روز صبح که از شلوغی و سر و صدا بیدار میشم
بی نهایت احساس سبکی می‌کنم
و تو همیشه اینجایی
ایستاده در کنار من
دنیات رو بهم نشون بده
و اینکه چطوری می‌تونه باشه
چون
حتی بی‌منظورترین حرکاتت
تیری به قلب من پرتاب می‌کنه
فردا از چی حرف بزنیم؟
بریم ببینیم این داستان چطور پیش میره
ماجراهای مجتمع کاوای راهنمای آداب املاک و شبانه‌روزی
قسمت چهارم
برای شروع
سومیکو‏‏-‏‏سان‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
اینا رو از کجا آوردی؟
دوستم بهم داد‏‏.‏‏
شما هم می‌خواین؟
آرههه‏‏!‏‏
اوه‏‏،‏‏ دبیرستانی‌ها باید نوشیدنی بدون الکل مصرف کنن‏‏.‏‏
فهمیدم‏‏.‏‏
ممنون واسه نوشیدنی‏‏،‏‏ ولی من نمی‌خوام‏‏.‏‏
شرمنده‏‏.‏‏
بیخیال بابا‏‏‏،‏‏‏ دیگه اینقدرام لازم نیست ویبره برین‏‏!‏‏
نکنه باز آویزوون یه تن لش دیگه شدی؟
چرا فکر می‌کنی تنِ لشه؟
این اواخر همش زیاده روی کردم و هی الکل زدم به بدن‏‏،‏‏ حالا میخوام عزت نفس تمرین کنم‏‏.‏‏
یعنی خب این نوشیدنی‌ها پوست رو خراب می‌کنه‏‏.‏‏ همش همین‏‏.‏‏
اِ میگم تازگیا کمتر برنج می‌خوری‏‏.‏‏
قبلنا عین قحطی‌زده‌ها تا خرخره می‌لومبوندی‏‏.‏‏
هان؟
ولی الان که تپلی حال میده شکمتو دستمالی کنم‏‏.‏‏
شکم بنده واسه دستمالی کردن نیست‏‏!‏‏
پس بجاش مجبورم سینه‌هاتو بمالم‏‏.‏‏
چرا یه جوری ررفتار می‌کنی انگاری مأمور دستمالی کردنِ منی؟‏‏!‏‏
نگو که‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ یه دوست پسر سابق دیگه‌ست؟
نه‏‏،‏‏ فقط یه دوسته‏‏.‏‏
الو؟
آره‏،‏ خوبم‏.‏
منظورت هفته‌ی دیگه‌ست‏‏،‏‏ آره؟
او‏‏-‏‏اوه‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
والا نمی‌دونم چی بگم‏‏.‏‏
حا‏‏-‏‏حالت خوبه؟
باشه‏‏.‏‏
امروزو بیخیال‏‏،‏‏ استراحت کن‏‏.‏‏
باشه‏‏.‏‏
بعدا با هم صحبت می‌کنیم‏‏.‏‏
چقدر خوش‌طعمه‏‏.‏‏
چی شده‏‏،‏‏ مایومی‏‏-‏‏چان؟
حالا دوستم یه دوست‌‌پسر باکلاس داره‏‏،‏‏ آره ارواح عمه‌ش‏!‏
بهم لطف کرد و گفت ‏‏"‏‏یه مهمونی با دوستای عشقم می‌گیرم‏‏"‏‏ و خب برنامه‌ریزی هم کرد‏.‏
حتی بهم توصیه کرد ‏‏"‏‏بهتره یکم وزن کم کنی‏‏!‏‏‏‏"‏‏
لرزیدن
اینطور که به نظر میاد دوستای معرکه‌ای داری‏‏.‏‏
ولی الان تماس گرفت و گفت با دوست‌پسرش بهم زده‏‏،‏‏ پس مهمونی هم به فنا رفت‏‏.‏‏
من باید ناامید بشم‏‏،‏‏ دلم براش بسوره‏‏،‏‏ یا از زجر کشیدنش مسرور بشم؟
اگه عکس‌العمل اشتباهی نشون بدم دختر وحشتناکی بنظر میام‏‏!‏‏
آروم بگیر‏‏.‏‏ تو همون لحظه‌ای که رفتی تو فکر تضمین کردی آدم وحشتناکی هستی‏‏!‏‏
درضمن‏‏،‏‏ تنها چیزی که از تو ساطع میشه ناامیدی و لذت از بدبختی یکی دیگه‌ست‏‏!‏‏
من دلم نمی‌خواد از اون زن‌ها باشم که از زجرکشیدن دوستشون لذت می‌برن‏‏!‏‏
حالا اگه طرف غریبه باشه فدای سرم‏‏!‏‏
ولی غریبه نیست‏‏.‏‏
مایومی‏‏-‏‏چان‏‏،‏‏ مگه تو از اون دوستت متنفر نبودی؟
چرا‏‏.‏‏
پس شاید اونم غریبه حساب بشه‏‏،‏‏ درسته؟
حالا که فکرشو می‌کنم لازم نبود این شیروی بیچاره رو بزنم‏،‏ لازم بود؟
بازم بزن‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ بازم بزن‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
به خودت زحمت نده‏‏.‏‏ داریم از شیرو‏‏-‏‏سان حرف می‌زنیم ها‏‏.‏‏
ها‏‏،‏‏ آره‏‏.‏‏
خب‏‏،‏‏ چطوری بگم؟
ما دخترا می‌تونیم با آدم‌های زیادی دوست باشیم‏‏.‏‏
و فقط با چند نفر می‌تونیم واقعا دوستهای خوبی باشیم‏‏.‏‏
با بقیه از روی عادت مدارا می‌کنیم‏‏.‏‏
و همه‌جور قانون عجیب غریب هست‏‏،‏‏ روی هم رفته دردسریه برا خودش‏‏.‏‏
درکت می‌کنم‏‏!‏‏
مگه نه‏‏،‏‏ ری‏‏-‏‏چان؟
لطفا ازم نخواه کلیشه‌هاتو تائید کنم‏‏.‏‏
پس من چی‌ام اینجا؟ نخود سیاه؟
من بدون کمک دشمن زن‌ها که قانون‌شکنی مثل تو باشه‏‏،‏‏ می‌تونم کارامو پیش ببرم‏‏.‏‏
حالا که بحث قانون شکنی ـه‏‏،‏‏ ‌ری‏‏-‏‏چان هم نمی‌خواد با کسی دوست بشه‏‏.‏‏
هی‏‏،‏‏ سایاکا‏‏-‏‏سان‏‏!‏‏
من نخواستم تنها باشم‏‏.‏‏
آره‏‏،‏‏ درسته‏‏!‏‏
چطوری تونستی همچین حرفی بزنی؟
مست بودنتو بهانه نکن‏‏!‏‏
هیچکدوم از بچه‌های سال اول دبیرستان به دبیرستان من نیومدند‏‏.‏‏
اول که تعداد کمی از بچه‌های راهنمایی به همون دبیرستان رفتند‏‏.‏‏
یا حداقل دخترها کم بودند‏‏.‏‏
هیچوقت فرصت نشد با همکلاسی‌هام صمیمی بشم‏‏،‏‏
و قبل از اینکه متوجه بشم‏‏،‏‏ تنهای تنها بودم‏‏.‏‏
و خب اینجوری خودم راحت‌ترم‏‏.‏‏ پس خیلی واسم مهم نیست‏‏.‏‏
کاملا معلومه چون خودت می‌خوای تنها هستی‏‏.‏‏
بیخیال‏‏.‏‏
تو منو داری‏‏،‏‏ مایومی‏‏-‏‏سان‏‏.‏‏
از کی تا حالا ‏‏"‏‏ما‏‏"‏‏ دوست شدیم که من نمی‌دونم؟ تو منو فقط بخاطر بدن نازنینم می‌خوای‏‏!‏‏
خیلی خب‏‏،‏‏ بیاین مهمونی رو تموم کنیم‏‏،‏‏ باشه؟
سه نفرشون خرمست شدند‏‏.‏‏
‏‏"‏‏راحت‌تر‏‏"‏‏؟
اون داره دروغ سر هم میکنه‏‏،‏‏ مگه نه؟
برای تو اینطور به نظر میاد؟
خـ‏‏-‏‏خب‏‏،‏‏ من نمی‌دونم که اون واقعا تنهاست یا نه‏‏.‏‏
من از تنهائیش چیزی نمی‌دونم‏‏.‏‏
اینطور که من می‌بینم اگه کسی می‌خواد با دخترهای دبیرستانی دوست بشه باید با مُد روز پیش بره‏‏.‏‏
کار سختیه‏‏.‏‏
مُد؟
حالا که فکرشو می‌کنم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
راستش‏‏،‏‏ احتمالا ربطی به موضوع نداره‏‏.‏‏
چیه؟
خواهش می‌کنم بهم بگو‏‏.‏‏
یادت میاد یه زمانی جوراب‌های شل مد بود؟
آره‏‏.‏‏
به نظرم مُد بعدی همین شُل و ول بودن رو ادامه میده منتها اینبار شورت‌های شُل مُد میشه‏‏!‏‏
مسخره‏‏.‏‏
دوباره داره درمیاد‏‏!‏‏
و دخترا شورت‌هاشونو تا بالای دامنشون بالا می‌کشن‏‏.‏‏
واو‏‏،‏‏ واقعا بی‌ربط بود‏‏.‏‏
شب خوش‏‏،‏‏ عوضی‏‏!‏‏
‏‏"‏‏راحت‌تر‏‏"‏‏؟
حتما داره دروغ میگه‏‏.‏‏
هرچند‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
اصلا به نظر نمیاد دروغ بگه‏‏!‏‏
اینطور که پیداست تنهایی لذت می‌بره‏‏.‏‏
اما حتی با اینکه خنده‌هاشو دیدم ‌و مثل بقیه گیج شدم‏‏،‏‏
بازم اون یک گوشه پذیرایی می‌شینه
و کتاب می‌خونه‏‏.‏‏
هی‏‏.‏‏
یه تصادف دیگه‏‏،‏‏ آره؟
امروز پیاده میرم خونه‏.‏
بزن جاده‌خاکی‏!‏ بیخیال چهره‌ش که میگه برو گمشو‏!‏
اوم‏‏،‏‏ یوسا‏‏-‏‏کون‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
تو می‌خوای بخاطر حرفایی که دیروز زدم مراقبم باشی؟
اگر اینطوره‏‏،‏‏ به خودت زحمت نده‏‏.‏‏
برای من تنهایی واقعا راحت‌تره‏‏.‏‏
تنها که باشم مجبور نیستم نگران ندیدن سریال‌های تلویزیون باشم‏‏،‏‏ چون وقتمو با مطالعه می‌گذرونم
یا نگران دیر جواب دادن به اس ام اس‌ها باشم‏‏،‏‏
چون وقتی رمان موبایلی می‌خونم نمی‌خوام حواسم پرت بشه‏‏،‏‏
یا ناشیانه پیشنهاد رفتن به کتابفروشی بدم‏‏.‏‏
وقتی تنهام مجبور نیستم نگران این چیزها باشم‏‏.‏‏
اون همه‌چی رو بر اساس کتاب‌ها می‌سنجه؟
اگه این دختر احساس کرده تمام این حرف‌ها رو بگه‏‏،‏‏ پس حتما در اعماق وجودش احساس تنهایی می‌کنه‏‏.‏‏
کمکی ازم برمیاد؟
از چشماش می‌خونم داره به چی فکر می‌کنه‏‏.‏‏
اوم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
جونم؟
خسته نشدی؟
منظورت چیه؟
حتما خیلی سخته با این همه آدم مختلف کنار بیای‏‏.‏‏
مثلا شیرو‏‏-‏‏سان‏‏،‏‏ مایومی‏‏-‏‏سان و سایاکا‏‏-‏‏سان‏‏.‏‏
نگران منه؟
خسته‌م کنه؟ این حرفا چیه؟
رفتار من مثل همیشه‌ست‏‏.‏‏
ها؟ ازشون خسته نشده؟
که اینطور‏‏.‏‏ تو دیگه نوبری والا‏‏.‏‏
او‏‏-‏‏اون ازم تعریف کرد‏‏،‏‏ درسته؟
نه‏‏،‏‏ اینطورام نیست‏‏.‏‏
اون نیازی نداره خودشو با بقیه وفق بده‏‏.‏‏
خیلی طبیعی باهاشون جور میشه‏‏.‏‏
پسر نجیبی به نظر میاد‏‏،‏‏
ولی خب عجیب غریب هم هست‏‏.‏‏
پس اون فکر می‌کنه من پسر خوبی هستم‏‏!‏‏
یعنی حق با من بود‏‏!‏‏
یکم جسور بودن به کارم میاد‏‏!‏‏
آخ‌جون‏‏!‏‏
اوه‏‏،‏‏ خدای من‏‏.‏‏
خوش اومدین‏‏.‏‏
من اومدم‏‏.‏‏
من اومدم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
می‌خوام تمام تلاشمو بکنم‏‏!‏‏
بدون محل دادن به ایما و اشاره‌ها‏‏!‏‏
سنپای‏‏.‏‏
ســنپای‏‏!‏‏
من میرم مدرسه‏‏.‏‏
به این زودی؟
من همراهت میام‏‏!‏‏
خداحافظ‏‏!‏‏
تازگیا این پسره رو که می‌بینم‏‏،‏‏ یاد همستر خونگیمون می‌افتم‏‏.‏‏
سنپای اصلا بیرون نیومد‏‏.‏‏
فکر کنم برم کتابفروشی تا یکم معطل کنم‏‏.‏‏
اوه‏‏،‏‏ پس سنپای اینجا بوده‏‏.‏‏
سنپـ ـــ
هی‏‏،‏‏ اون دختره ریتسو نیست؟
آره خودشه‏‏!‏‏
دوستای سنپای هستن؟
ریتسو‏‏!‏‏
بیخیال دختر مگه جن دیدی اینطور وحشت کردی؟
مشتاق دیدار‏‏!‏‏
دو‏‏-‏‏دوستاش یکم خشن نیستن؟
وای خدا زهره ترک شدم‏‏.‏‏
خیلی وقته ندیدیمت‏‏!‏‏
فکر کنم از سال آخر راهنمایی بود‏‏.‏‏
می‌بینم که هنوزم خوره‌ی کتابی‏‏.‏‏
آره‏‏،‏‏ هنوزم تویی و دنیای کوچیکت‏‏.‏‏
تعداد کمی از بچه‌های راهنمائیمون به دبیرستان تو اومدند‏‏،‏‏ ‌به همین دلیل هیچ خبری ازت نداشتیم‏‏.‏‏
نگران بودیم که نکنه تک و تنها شده باشی‏‏.‏‏
همم‏‏.‏‏
تو همیشه توی ابرها سیر می‌کردی‏‏.‏‏
چی؟
نه بابا اینطور نبودم‏‏.‏‏
واقعا؟
آره واقعا‏‏!‏‏
اینجا رو ببین‏‏!‏‏
اون دختر عملا از همنشینی با دوستاش لذت می‌بره‏‏.‏‏
بیا شماره‌هامونو بهم بدیم‏‏.‏‏ شماره‌ی من عوض شده‏‏.‏‏
باشه‏‏.‏‏
نظرت چیه گروه راهنمائیمونو دوباره دور هم جمع کنیم؟
وای‏‏،‏‏ فکر خوبیه‏‏.‏‏
خیالم راحت شد‏‏.‏‏
خب‏‏،‏‏ بعدا تماس می‌گیرم‏‏!‏‏
باشه‏‏،‏‏ خداحافظ‏‏.‏‏
این چه قیافه‌ایه به خودت گرفتی؟ انگاری میگی‏‏:‏‏ ‏‏"‏‏خاک عالم‏‏!‏‏ کسی که نمی‌خواستم تو بدترین موقعیت منو دید‏‏!‏‏‏‏"‏‏
هی ـــ
چرا‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
چرا داره از من فرار می‌کنه؟
هی‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
سنپای؟
اوم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
من نباید به این اشاره‌ها که میگه دنبالم نیا‏‏،‏‏ اهمیتی بدم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ درسته؟
بخاطر اتفاقی که افتاد‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ خوشحال نیستی؟
تونستی دوباره دوستای راهنمائیت رو ببینی‏‏.‏‏
تمومش کن‏‏!‏‏
این تصمیم‌گیری‌ها و نگران من شدن رو تموم کن‏‏!‏‏
راحتم بذار دیگه‏‏!‏‏
شوخی کردم‏‏.‏‏
ببخشید‏‏.‏‏
هوی‏‏.‏‏
اگه همینجا پلاس بشی ممکنه لگدت کنم ها‏‏.‏‏
راحت باش‏‏.‏‏
ها؟ آزارطلبی شیرو به تو هم سرایت کرد بیچاره؟
اوه‏‏،‏‏ بلاخره ری‏‏-‏‏چان رو عصبانی کردی‏‏،‏‏ ها؟
تو اگه می‌دونستی همچین اتفاقی می‌افته‏‏،‏‏ باید منو در نطفه خفه می‌کردی‏‏!‏‏
آخه بساط تفریحم جور بودـــ
جور هست‏‏.‏‏
یعنی چی ‏‏"‏‏جور هست‏‏"‏‏؟
میدونی‏‏،‏‏ به منم خیلی سخت گذشت‏‏.‏‏ تقصیر تو بود دلتنگ شدم‏‏!‏‏
اینقدر دلم خواست همجیرو رو ببینم‏‏.‏‏
من اصلا و ابدا نمی‌فهمم چه ربطی داره‏‏!‏‏
هزار بار بهت نگفتم سایاکا رو جدی نگیر؟
آخه سایاکا‏‏-‏‏سان گفت من همین الانشم با سنپای صمیمی هستم‏‏.‏‏
همین حرفش منو ذوق‌مرگ کرد‏‏.‏‏
معلومه که ترجیح دادم حرفشو باور کنم‏‏!‏‏
پس خواهش می‌کنم کنارش باش‏‏.‏‏
مطمئنم تو می‌تونی‏‏.‏‏
خب اون موقع خیلی هم دروغ نمی‌گفت‏‏.‏‏
هرچند اگه من بودم دیگه دروغ به این غلیظی نمی‌گفتم که شماها ‏‏"‏‏صمیمی‏‏"‏‏ هستین‏‏.‏‏
وا‏‏-‏‏واقعا؟
پس‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
من باید همون رابطه‌مونو حفظ می‌کردم‏‏!‏‏
بجای حفظ همون وضع با این کارایی که کردم قبر خودمو دو دستی کندم‏‏!‏‏
دقیقا‏‏.‏‏
آفرین گل پسر‏‏.‏‏
واسه همینه دائم میگم سایاکا یه پا گودزیلاست واسه خودش‏‏.‏‏
اون دختر تجسم شیطانه‏‏!‏‏
قضیه رو اینجوری ببین پسر‏‏:‏‏ تمرین داده میشی تا توسط خانوم عنکبوته خورده بشی‏‏.‏‏
آخه کی میاد سال دهمی رو واسه همچین چیزایی تعلیم بده؟‏‏!‏‏
اصلا من چرا باید بخوام آموزش ببینم؟
برو گمشو توام با این ادا اطوار نوجونی‏‏!‏‏
تو که خودت شرارت از سر و روت می‌باره‏‏!‏‏
ری‏‏-‏‏چان؟
اونجا چیکار می‌کنی؟
وجین می‌کنم‏‏.‏‏
گرفته‌ای؟
نه‏‏.‏‏
از صورتت معلومه چت شده‏‏.‏‏
بین تو و یوسا‏‏-‏‏کون اتفاقی افتاده؟
چرا می‌پرسی؟
چون اون هم از دیروز دپرس شده یه گوشه غمبرک زده‏‏.‏‏
فقط یوسا‏‏-‏‏کون که نیست‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
نـ ‏‏‏-‏‏‏ نه‏‏‏!‏‏‏ حرفا می‌زنی ها‏‏‏!‏‏‏
من فقط می‌خوام باهم دوست باشیم‏‏‏.‏‏‏
یعنی خب ما هردو اینجا زندگی می‌کنیم و البته به یه مدرسه میریم‏‏‏.‏‏‏
تازشم‏‏‏،‏‏‏ به نظر می‌رسه از اون دختراست که وقتی باهاشون گپ می‌زنی‏‏‏،‏‏‏ خوش می‌گذره‏‏‏.‏‏‏
و می‌دونی یکمی هم نگرانم چون همیشه تنهاست‏‏‏.‏‏‏
تنها بودنش بی‌ارزش‌ترین مسئله بود؟
از شانس بدش خوشم نمیاد‏.‏
می‌دونستم‏‏.‏‏
شیرو‏‏-‏‏سان و ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ سنپای؟
یعنی من دیگه اینقدر تنها به نظر میام؟
تلاش برای جور کردن موقعیتی که ‌می‌دونی دیگه هرگز اتفاق نمی‌افته‏‏،‏‏
یا رد و بدل کردن شماره وقتی می‌دونی قرار نیست باهاشون تماس بگیری‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
من ترجیح میدم تنها باشم تا اینکه همچین کارایی انجام بدم‏‏.‏‏
من ازشون بدم نمیاد‏‏،‏‏ فقط دلم می‌خواست صحبت‌هامون هرچه زودتر تموم بشه‏‏.‏‏
با اینحال لبخند زدم و همراهشون نقش بازی کردم‏‏.‏‏
حتی با اینکه برام فرقی نمی‌کنه تنها باشم‏‏،‏‏
بازم دلم نمی‌خواد بقیه فکر کنن من تنهام‏‏.‏‏
راحتم بذار دیگه‏‏!‏‏
من خودمو انکار می‌کنم
و بعد همه‌چی رو سر یوسا‏‏-‏‏کون بیچاره خالی کردم‏‏.‏‏
رفتی تو فاز تنفر از خود؟
یعنی چی؟ دو دقیقه اومدم حرف بزنم دیگه خر نشو‏‏.‏‏
اینا اضطراب دوره نوجوونی ـه توئه‏‏.‏‏
ببخشید استاد‏‏.‏‏ ظاهرا درد و رنج ـه نه اضطراب‏‏.‏‏
گرچه خودمم فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت دوباره مثل خودم بشم‏‏.‏‏
از اونا که فکر می‌کنی نیست‏‏!‏‏
آره‏‏،‏‏ نوجوون‌ها به غرق در کمالات شدن گرایش دارند‏‏.‏‏
منم اون مدلی بودم‏‏.‏‏
هی وای من‏،‏ از بیخ و بن اشتباه می‌کردم‏.‏
ولی بزرگتر که بشی کم کم به این باور می‌رسی که همینجوری که هستی خوبی‏‏.‏‏
همونطور که من باور کردم‏‏.‏‏
پس راحت باش و تمام نگرانی‌هاتو بغل بگیر‏‏.‏‏
هرگز فکرشم نمی‌کردم سنپای همچین حرفایی بگه‏‏.‏‏
اون واقعا دوست داره‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
تو از اینی که الان هستی چندشت نمیشه؟
می‌دونستم اینو میگی‏‏.‏‏
خداروشکر‏‏!‏‏ داشتم توهم میزدما‏‏.‏‏
این تن بمیره حرفام باحال نبود؟
اصلا‏‏.‏‏
واو‏‏،‏‏ توام زبون تند و تیز سومیکو‏‏-‏‏سان رو به ارث بردی ها‏‏!‏‏
نخیر‏‏،‏‏ تو کلا قاطی داری‏‏.‏‏
در حال حاضر‏‏،‏‏
باید ایما و اشاره‌ها رو بفهمم و بهش عمل کنم‏‏.‏‏
و دیگه نباید اسمشو فریاد بزنم‏‏.‏‏
با اینکه درست کنارش ایستادم اما به نظر میاد کیلومترها ازم دوره‏‏.‏‏
برگشتن
چهار بار چراغ سبز شد ولی این خانوم یه بارم از جاش جم نخورد‏‏!‏‏
اصلا این دختر می‌تونه تنهایی بره خونه؟
توی راه ماشین هست و کلی خطرهای دیگه‏‏.‏‏
حالا که فکرشو می‌کنم‏‏،‏‏ بیشتر وقتا دیر خونه میاد‏‏.‏‏
تو رو خدا نگاش کن‏‏،‏‏ عین بچه‌هاست‏‏.‏‏
یا خدا‏‏!‏‏
هی‏‏.‏‏
چراغ سبزه‏‏.‏‏
یوسا‏‏-‏‏کون؟
مجبور نیستی کتابو ببندی‏‏.‏‏
داستانش جالبه‏‏،‏‏ نه؟
ااه‏‏،‏‏ خب‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
یه وقت فکر نکنی من می‌خواستم با تو خونه برم ها‏‏،‏‏
بهرحال هردومون به یه خونه میریم‏‏،‏‏
و اینطور که به نظر می‌رسید اگر ولت می‌کردم ‌تا ابد همونجا می‌ایستادی‏‏.‏‏
نمی‌خواد نگران صحبت کردن با من باشی‏‏.‏‏
اوم‏‏،‏‏ من مثل اون خانومای امنیت عبور و مرور‏‏.‏‏
کارم بیشتر شبیه راهنمایی پرچم ترافیکیه‏‏.‏‏
هرچند پرچم مرچم ندارم‏‏.‏‏
چت شده تو؟
رفتارت خیلی عجیبه‏‏.‏‏
تو پسر عجیبی هستی‏‏،‏‏ یوسا‏‏-‏‏کون‏‏.‏‏
فعلا‏‏،‏‏
همین رفتار جواب مبده‏‏.‏‏
دیگه به دیگ میگه روت سیاه‏‏!‏‏
وای‏‏،‏‏ به این زودی محو کتاب شد‏‏!‏‏
هی‏‏،‏‏ اونجارو ببین‏‏!‏‏
رنگین کمونه‏‏!‏‏
ببخشید مزاحمت شدم‏‏.‏‏
ازت‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ ممنونم‏‏.‏‏
الان چیزی گفتی؟
نشنیدم‏‏.‏‏
نه‏‏،‏‏ نگفتم‏‏.‏‏
حالا که اینطوره‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
قابلتو نداشت‏‏.‏‏
خیلی هم بلند و واضح شنیدی‏‏!‏‏
فردا همه‌مون افسوس می‌خوریم
ولی می‌تونیم سرمونو بالا بگیریم و بگیم چیزی نیست
وقتی اینجا هستیم
هر روز غرق در خوشبختی
هرجوری که دوست داشته باشیم زندگی می‌کنیم
من مخالفم
شاید تنها باشم‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ ولی احساس تنهایی نمی‌کنم
همه مجردهای اون بیرون نمی‌تونن تحمل کنن که من چقدر خوشگلم
ناراحتم که مسحورش شدی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ ولی ما تازه داریم شروع می‌کنیم
منظم یا شلخته
فقط کافیه خودمون باشیم
اهمیتی نمیدم
ولی من نمی‌تونم بهش فکر نکنم
هنوز کمی ترس و وحشت توی هوا موج میزنه
پس سعی می‌کنیم به هم کمک کنیم
یکی برای همه‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ و همه برای یکی
ما به ذهن خسته استراحت میدیم
و به یک قلب تنها گرمای محبت
همیشه دردسر همراهشونه
و نه حتی یک لحظه آرامش
ولی ما به همچین جایی میگیم ‏‏‏‏‏"‏‏‏‏‏خونه‏‏‏‏‏"‏‏‏‏‏
فردا همه‌مون افسوس می‌خوریم
ولی می‌تونیم به هم لبخند بزنیم و بگیم مشکلی نیست
وقتی اینجا هستیم
هر روز غرق در خوشبختی
هرجوری که دوست داشته باشیم زندگی می‌کنیم